Iwona Smoktunowicz
Psychiatria, psychoterapia i promocja sztuki

 



Curriculum vitae

 

Urodziłam się w Polsce, w Gdańsku. Tam też ukończyłam w 1974 roku Akademię Medyczną. Pozostawszy na uczelni, na Oddziale Neurologii
Dziecięcej, zrobiłam specjalizację neurologiczną pod okiem pani prof Z. Majewskiej. W Gdańskiej Akademii Medycznej pracowałam do mego
wyjazdu do Holandii, w 1981 roku.

Mój dyplom lekarza, a następnie neurologa został uznany w Holandii po
odbyciu 2,5 letnich stażów. Następnie rozpoczęłam w Psychiatrycznym
Szpitalu Reinier van Arkel w ‘s-Hertogenbosch, specjalizację psychiatryczną.
W 1989 roku zostałam zarejestrowana jako lekarz psychiatra.

Jeszcze w czasie specjalizacji psychiatrycznej, interesowałam się problematyką  związaną z traumatycznymi przeżyciami seksualnymi z okresu dzieciństwa, co też stało się tematem mojej pracy dyplomowej.

Po studiach rozpoczęłam pracę w szpitalu psychiatrycznym GGZ Oost Brabant, początkowo na oddziale dla ludzi starych, póżniej również i w przychodni psychiatrycznej, gdzie znowu zajmowałam się pacjentami z zaburzeniami pourazowymi. W tym okresie zrobiłam roczny kurs z seksuologii na Uniwersytecie w Rotterdamie i  inne krótkie kursy z zakresu traumatologii, hipnozy, pracy ze „słyszącymi głosy” i psychoterapi grupowej.

Poprzez zainteresowanie ofiarą nadużycia seksualnego, moje zainteresowania przeniosły się również na osobę sprawcy, który często dąży do czynów przestępczych, ponieważ sam wykazuje zaburzenia psychiczne. Podjęłam pracę zleceniową dla sądownictwa i zaczęłam badać tego typu przestępców. Od 1994 roku pracowalam równocześnie z pracą w szpitalu w psychiatrycznej służbie sądowniczej w ‘s-Hertogenbosch.

Pracę w szpitalu zakończyłam z końcem 1999 roku, a od 2008 nie pracuję już w sądownictwie. Jednocześnie z zakończeniem specjalizacji psychiatrycznej, otworzyłam prywatną praktykę, najpierw w s-Hertogenbosch, a od 2003 roku w Amsterdamie.

Praca  w mojej praktyce pozwalała mi realizować moją wizję leczenia w sposób natutalny, w ramach podstawowych zasad propagowanych przez Związek Psychiatrów Holenderskich. Również mój terapeutyczny kontakt z pacjentami jest podporządkowany ich potrzebom, a nie z góry narzucanym protokołom i programom leczenia.

W latach 2006 – 2007 byłam członkiem zarządu Fundacji „ Weerklank”
(echo), która ma za cel dobro tych którzy słyszą głosy: nowe metody
leczenia i przeciwdziałanie stygmatyzacji. Skupia ona zarówno tych, którzy
słyszą głosy, jak również ich terapeutów.

W latach 2008 - 2009 pracowałam w i-psy (interkulturowa psychiatria), gdzie stworzyliśmy polski zespól terapeutyczny. Współpraca z  i-psy pociągała jednak za sobą szereg ograniczeń natury administracyjnej. Dlatego we wrześniu 2009 postanowiłam utworzyć Polskie Centrum Zdrowia Psychicznego GGZ Keizersgracht, ktore istnieje do dziś i gdzie pracowałam przede wszystkim z polskimi psychiatrami i psychologami.

Ponadto w sierpniu 2008 powołaliśmy do życia Fundację Niderlandzki Dom Polski, która aż do 2014 roku zrealizowała szereg inicjatyw propagując kulturę polską i organizując wydarzenia dla Polonii w rejonie Amsterdamu. Fundacja Dom Polski zakończyła swoją działalność.

W roku 2014 przechodzę na emeryturę i stopniowo kończę moją pracę w Polskim Centrum Zdrowia Psychicznego GGZ Keizersgracht. Jednocześnie mam przed sobą zupełnie nowy projekt dotyczący prewencji przemocy w domu. Będę go jednak realizować w Surinamie, gdzie spędzam coraz więcej czasu.

                                                        Iwona Smoktunowicz